- See more at: http://blogtimenow.com/blogging/automatically-redirect-blogger-blog-another-blog-website/#sthash.auAia7LE.dpuf گاهك: ترانه‏های ماندگار در شبکه‏ی من و تو

پنجشنبه، آبان ۲۵، ۱۳۹۱

ترانه‏های ماندگار در شبکه‏ی من و تو


من قبلا هم چندین بار مشابه این حرف را در یادداشتهای دیگر گفتم و واقعا شاید تکرار چندباره‏شان لطفی نداشته باشد. ولی الان که آخرین قسمت از این برنامه‏ی "ترانه‏های ماندگار ایران" شبکه‏ی من و تو را دیدم٬ حیفم آمد برای چندمین بار نگویمش.
این که ما٬ نسل ما٬ چقدر به آن خواننده‏هایی که همان 30-35 سال پیش٬ از کشور خارج شدند و با هر مشقتی که بود چراغ موسیقی پاپ ایران را٬ در گوشه‏ی دیگری از این کره‏ی خاکی زندگی نگه داشتند مدیونیم. منظورم دقیقا همان هسته‏ی اولیه است و نه کسانی که بعدا به این گروه اضافه شدند. بگویم شهرام شب‏پره٬ ابی٬ داریوش٬ ستار٬ هایده٬ مهستی٬ شهره٬ مارتیک٬ ویگن٬ عارف و امثال این‏ها که شاید حالا ذهنم یاری نکند از همه‏شان نام ببرم. ولی این هسته‏ی اولیه تعدادشان نباید آنقدر زیاد باشد به نظرم. اندی و معین و آصف و داود بهبودی و این‏ها بعدتر آمدند که البته جای خودشان را دارند و بسیار هم عزیز هستند و من هم پیش‏تر مراتب ارادت خودم را به ایشان و به خصوص حضرت اندی به طور مبسوط بیان کردم. اما صحبت الانم این است که اگر آن آدم‏های اول نمی‏رفتند و شعله را زنده نگاه نمی‏داشتند٬ چقدر کودکی ما در آن سال‏ها می‏توانست -بدون آن‏ها- چیزی کم داشته باشد و بی فروغ باشد.
شاید حتی خود این آدم‏ها هم اهمیت و بزرگی کاری را که آن زمان برای نسل ما کردند نمی‏دانستند یا هنوز هم ندانند. اما واقعیت این است که در زمانه‏ی سرشار از تنگ‏نظری‏ها و بسته بودن‏ها و محدودیت‏هایی که ما زیستیم٬ بودن این آدم‏ها دقیقا مثال همان کرم شب‏تاب بود در داستان الدوز و عروسک سخنگو٬ آن‏جا که می‏گفت هر نوري هر چقدر هم ناچيز باشد٬ بالاخره روشنايي‏ست. با  این آدم‏ها بود که ما در آن روزگار غمبار زندگی کردیم٬ اما شاد بودن و شادی کردن را از یاد نبردیم و جان به در بردیم.

دو نکته درباره‏ی خود این برنامه:
اول این‏که کاش اصلا پای موسیقی سنتی را به نظرسنجی و رتبه‏بندی‏شان باز نمی‏کردند؛ یا حالا که باز کردند٬ جوری مدیریتش می‏کردند که شان و تفاوت‏های این دو موسیقی از یکدیگر مشخص و البته حفظ شود. آخر یعنی چه که لابه‏لای آهنگ‏های ابی و نمی‏دانم شادمهر عقیلی و این‏ها یکهو یک مرغ سحری هم از آقای شجریان پخش می‏کردند یا اسم مرحوم بنان را می‏آوردند و بعد الهه ناز خواندن معین را –که در جای خود فاجعه‏ای است- پخش می‏کردند.
بعد هم این که این جوجه‏هایی که می‏آمدند و روی آهنگ‏ها نظر می‏دادند٬ در بسیاری موارد اصلا در قد و قواره‏ی این افاضات نبودند. بالاخره آهنگهای مختلف شان‏های مختلفی دارند و جایی که امثال زولاند و سرفراز و خویی و شماعی‏زاده و منفردزاده و این‏ها هستند که از آهنگی که مثلا خودشان 40-50 سال پیش ساخته یا خوانده یا تنظیم کرده‏اند صحبت کنند٬ اساسا دیگر جایی برای جوگیر شدن و اظهار فضل سامي بيگي و نمی‏دانم رها اعتمادی و این جماعت باقی نمی‏ماند. همین اعتمادی بود به نظرم که یک جایی شدت جوگیری‏ش که بالا گرفت٬ خاطره‏ای از مرحوم محمد نوری نقل کرد که از او برای خواندن آهنگ بعدی‏اش نظر می‏خواست. این‏جا همان موقعیتی‏ست که بابلی‏ها وقتی در آن قرار می‏گیرند و کسی قمپز زیادی در میکند٬ می‏گویند: خا٬ خیله خب!


پ.ن. این پست‏های قبلی گاهک را مرتبط با همین یادداشت یافتم. گفتم شاید بخواهید بخوانیدشان:

۱۲ نظر:

  1. اندی و شهرام شب پره رو که گفتی راضی ام ازت

    پاسخحذف
    پاسخ‌ها
    1. پس چي؟! شك داشتي در ارادت من به اينها؟! :)

      حذف
  2. موافقم. به خصوص با نکته آخر درباره رها اعتمادی و امیر تتلو. مرسی

    پاسخحذف
    پاسخ‌ها
    1. امير تتلو نبود. اشتباه نوشته بودم. سامي بيگي بود انگار. هر چند فرق چنداني هم ندارند با هم! :)

      حذف
  3. همین الانه دیدمش
    اوردن دو آهنگ شجریان و بنان واقعا نابجا بود.البته می تونه به این علت باشه که نظرسنجی در فیس بوک انجام شده بوده و هرکسی می تونسته آهنگی رو به لیست اضافه کنه ولی افاضه فضل دو برنده سابق آکادمی گوگوش واقعا اشکالی که اصلا نمی شه نادیده گرفتش!! آخه رو چه حسابی می شه خیلی راحت در مورد بهترین ترانه سراها و آهنگ سازها و حتی خواننده ها نظر داد!!تنها براساس علایق شخصی و خاطرات!! من دوسش ندارم!!!! خوب نداشته باش!!!

    پاسخحذف
  4. بودن آهنگ های استاد شجریان و بنان اگرچه نابجا بوده ولی می تونه به این علت باشه که نظرسنجی در فیس بوک صورت گرفته و هرکسی می تونسته آهنگ موردعلاقه خودش رو به لیست اضافه کنه ولی افاضه فضل برندگان سال های قبل آکادمی ایرادی که اصلا نمی شه نادیده اش گرفت. آخه چطور یه نفر که بالاترین افتخارش برنده شدن در یک مسابقه است که همه افراد به راحتی نمی تونند در اون شرکت کنند و هنوز آهنگی نداشته که 100 نفر اون رو لایک کنند می تونه در مورد بهترین ترانه سراها، آهنگ سازها و حتی خواننده ها نظر بده. فقط هم بر اساس تجربیات شخصی و خاطرات سفر و شب یلدا و شمال!!! من دوست ندارم!! خوب نداشته باش!!
    یه چیزی!! امیر تتلو رو ما ندیدم!! کجا بود که شما دیدید؟؟!!!

    پاسخحذف
  5. نه تنها خا خیله خب بلکه عمه جا هم برسه :-)

    پاسخحذف
  6. چه حوصله داري تو. درباره سوسن خانم هم يادداشت نوشتي.

    پاسخحذف
  7. اونوقت شما خودت کجای موسیقی ایران هستی که به مثلا رها اعتمادی گیر دادی؟

    پاسخحذف
  8. چقدر دوست دارین درهرزمینه ای اظهار فضل کنین ... اگه از شما دعوت می شد برنامه خوبی بود

    پاسخحذف
  9. تو خودت کی هستی که نظر بدی؟!!!!!!!!!!!!!

    پاسخحذف